மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கே காணலாம்.

கடந்த வாரத்தில், ட்ரம்ப் நிர்வாகம் அமெரிக்காவில் ஜனநாயக உரிமைகளை அழிப்பதற்கான தனது பிரச்சாரத்தையும் ஈரானுக்கு எதிரான தனது குற்றவியல் போரையும் ஒரே நேரத்தில் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.

உள்நாட்டில், கூட்டாட்சி குடியேற்றத்துறை முகவர்கள் வெறும் ஆறு நாட்களில் இரண்டு தொழிலாளர்களைக் கொலை செய்துள்ளனர்—ஜூலை 7 அன்று ஹூஸ்டனில் தனது கட்டுமானப் பணியாளர்களை வேலைக்கு அழைத்துச் சென்றபோது சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட லோரென்சோ சல்காடோ அரௌஜோ (Lorenzo Salgado Araujo), மற்றும் திங்கட்கிழமை மைனின் பிட்ஃபோர்டில் காரின் முன் கண்ணாடி வழியாக சுடப்பட்டு, பின்னர் நடைபாதையில் கிடந்தபோதே விலங்கிடப்பட்ட ஜோன் செபாஸ்டியன் குரேரோ (Joan Sebastian Guerrero) ஆகியோரே அவர்கள். இன்னும் சில மணிநேரங்களில் தாங்கள் இறந்துவிடுவோம் என்ற எந்தவொரு எண்ணமும் இன்றித் தங்கள் நாளைத் தொடங்கிய மனிதர்கள் இவர்கள்.

அதிகரித்து வரும் மக்கள் எதிர்ப்புக்கு மத்தியில், ட்ரம்ப் ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான தனது தாக்குதல்களைத் தீவிரப்படுத்தி வருகிறார். புதனன்று நடைபெற்ற ICE கொலைகளுக்கு எதிரான துக்கமனுசரிப்புப் போராட்டங்களுக்குப் பதிலளித்த ட்ரம்ப், இரண்டு அப்பாவி மனிதர்களின் கொலைக்குக் காரணமான அந்தப் போக்குவரத்துச் சோதனைகளை மேற்கொள்ளக் கூட்டாட்சி குடியேற்றத்துறை குண்டர்களுக்கு அனுமதி வழங்குவதை மேலும் பிடிவாதமாக வலியுறுத்தினார். “ICE-யின் (குடிவரவு மற்றும் சுங்க அமலாக்கத்துறை) மிக முக்கியமான மற்றும் பயனுள்ள குற்றத் தடுப்புக் கருவிகளில் ஒன்றான ‘போக்குவரத்துச் சோதனையை’ நம்மால் கைவிட முடியாது!” என்று ட்ரூத் சோஷியல் தளத்தில் பதிவிட்ட அவர், அந்த முகமையிடம், “திரும்பிச் சென்று உங்களது மிக முக்கியமான பணியைச் செய்யுங்கள்” என்று கூறினார்.

எல்லா வகையிலும், அரௌஜோ மற்றும் குரேரோவின் கொலைகள், ரெனே குட் (Renée Good) மற்றும் அலெக்ஸ் பிரெட்டி (Alex Pretti) ஆகியோரின் கொலைகளைப் போலவே வன்முறையானதாகவும் மிருகத்தனமானதாகவும் இருந்தன. ட்ரம்ப் நிர்வாகம், அரச முகமைகளின் கைகளால் நிகழ்த்தப்படும் படுகொலைகளைச் சாதாரண நடவடிக்கைகளின் ஒரு பகுதியாகவே கருதுகிறது.

வெளிநாட்டில், அமெரிக்கப் படைகள் புதன்கிழமை வரை ஈரானுக்கு எதிராகத் தொடர்ந்து ஐந்து நாட்களாக வான்வழித் தாக்குதல்களை நடத்தியுள்ளன; செவ்வாய்க்கிழமை அன்று ஈரானிய துறைமுகங்கள் மீதான கடல்வழி முற்றுகையை மீண்டும் விதித்துள்ளதுடன், புஷெர் முதல் கிரேட்டர் துன்ப் தீவு (Greater Tunb Island) வரையிலான கடலோரப் பாதுகாப்பு மற்றும் ஏவுகணை தளங்களையும் தாக்கியுள்ளன. தெற்கு ஈரான் மீதான இந்தத் தாக்குதல்களில் 30-க்கும் மேற்பட்ட பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளதாக ஈரானின் அரசு செய்தித் தொடர்பாளர் பாத்தேமே மொஹாஜெரானி புதனன்று தெரிவித்தார். காயமடைந்தோரின் எண்ணிக்கை 260-க்கும் அதிகம் என அந்நாட்டுச் சுகாதார அமைச்சகம் கணக்கிட்டுள்ளது.

இவை ஒரே போரின் இரு முனைகளாகும். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் ஈரானைப் பணிய வைக்க வெளிநாட்டில் போரை நடத்துகிறது. அதேவேளை, உள்நாட்டில் அந்தப் போருக்கான விலையைச் செலுத்த வேண்டிய மற்றும் தனது எதிர்ப்பை உடைக்க வேண்டிய வர்க்கத்திற்கு எதிராகவும் அது போரை நடத்துகிறது. உள்நாட்டில் நிறுவப்படும் பொலிஸ் அரசு என்பது வெளிநாட்டில் தயாரிக்கப்பட்டு வரும் பரந்த போரின் உள்நாட்டுத் தேவையாகும்.

தெஹ்ரானில் உள்ள அரசாங்கத்தை வீழ்த்துவதற்கும் ஹோர்முஸ் நீரிணையின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றுவதற்கும் பிப்ரவரி 28 அன்று அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் போரைத் தொடங்கியது. நான்கு மாதங்களுக்கும் மேலாகியும், அந்த அரசாங்கம் இன்னும் வீழாமல் நிலைத்து நிற்கிறது; அத்துடன் அந்த நீரிணையும் தொடர்ந்து ஈரானிய கட்டுப்பாட்டிலேயே நீடிக்கிறது.

அந்த நாட்டைத் தன் ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டுவர, வாஷிங்டனுக்கு இராணுவ வன்முறையின் பெரிய அளவிலான தீவிரப்பாடு தேவைப்படும்; மேலும் தரைவழிப் படைகளை அனுப்புவதை தீவிரமாகப் பரிசீலித்து வருவதாக ட்ரம்ப் நிர்வாகம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. செவ்வாய்க்கிழமை ஃபாக்ஸ் நியூஸில் ஈரானுக்குள் தரைவழிப் படைகளை அனுப்புவது குறித்துக் கேட்கப்பட்டபோது, அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப், “சில சமயங்களில் உங்களுக்கு ஒரு தரைவழிப் பிரச்சாரம் தேவைப்படுகிறது” என்று கூறினார்.

“தரைவழிப் படைகள் இல்லாமல் ஹோர்முஸ்  நீரிணையை நீங்கள் திருப்திகரமாகப் பாதுகாக்கக்கூடிய எந்தவொரு சூழலையும் கற்பனை செய்வது மிகவும் கடினம்,” என்று தற்போது மத்திய கிழக்கு நிறுவனத்தில் (Middle East Institute) பணியாற்றும் முன்னாள் பென்டகன் அதிகாரியான ஜேசன் காம்ப்பெல் செவ்வாய்க்கிழமை அன்று அசோசியேட்டட் பிரஸிடம் தெரிவித்தார். இத்தகைய ஒரு நடவடிக்கைக்குப் பல்லாயிரக்கணக்கான துருப்புக்கள் தேவைப்படும் என்பதுடன், அது “மிகப் பெரும் இழப்புகளை” ஏற்படுத்தும் என்றும் அவர் கூறினார்.

ஈரானின் மீதான தரைவழிப் படையெடுப்பானது, கொரியா மற்றும் வியட்நாம் போர்களுக்குப் பிந்தைய பல தசாப்தங்களில் காணப்படாத அளவிலான அமெரிக்கர்களின் உயிரிழப்புகளையும் காயங்களையும் குறிப்பதாக அமையும். திங்கட்கிழமை நிலவரப்படி 14 அமெரிக்கர்கள் உயிரிழந்துள்ளதாகவும் 414 பேர் காயமடைந்துள்ளதாகவும் பென்டகன் ஒப்புக்கொண்டுள்ளது; இந்த எண்ணிக்கையானது திட்டமிட்ட முறையில் குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டு, ஊடகங்களால் முற்றிலுமாகப் புறக்கணிக்கப்பட்டு வருகிறது.

பென்டகன் பகிரங்கமாக இப்போரின் செலவைச் சுமார் 30 பில்லியன் டாலர் எனக் கூறுகிறது; ஆனால் சேதமடைந்த தளங்கள், அழிக்கப்பட்ட விமானங்கள் மற்றும் பயன்படுத்தப்பட்ட குண்டுகள் மற்றும் ஏவுகணைகளைக் கணக்கிடும் அந்தத் துறையின் உள் மதிப்பீடு 100 பில்லியன் டாலர் வரை உயர்ந்துள்ளதாகச் செவ்வாய்க்கிழமை அன்று என்பிசி நியூஸ் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது. ஜூன் மாத இறுதியில் ஃபார்ட்சூன் இதழில் வெளியிடப்பட்ட மதிப்பீடுகளில், ஹார்வர்டின் கென்னடி பள்ளியைச் சேர்ந்த லிண்டா பில்ம்ஸ், சேதமடைந்த 228 அமெரிக்க இராணுவ தளங்களை பழுதுபார்ப்பதற்கான 200 பில்லியன் முதல் 300 பில்லியன் டாலர் வரையிலான தொகையையும் சேர்த்து, இப்போரின் நீண்டகால செலவு 1 டிரில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமாக இருக்கும் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவை அனைத்தும் ஈரானின் மீதான தரைவழிப் படையெடுப்புச் செலவிற்கான ஒரு முன்பணமாக மட்டுமே இருக்கும்.

இதற்கான பணம் எங்கிருந்து வரப்போகிறது? அமெரிக்க அரசாங்கம் நடைமுறையில் திவாலாகிவிட்டது. அதன் கூட்டாட்சிக் கடன் 39.4 டிரில்லியன் டாலராக உள்ளது. பொதுமக்களிடம் உள்ள கடன், நாட்டின் வருடாந்திர உற்பத்தியில் (GDP) 100 சதவீதத்தைக் கடந்துவிட்டது. இந்த நிதியாண்டின் முதல் ஏழு மாதங்களில், கருவூலத் துறை வட்டியாக மட்டும் 628 பில்லியன் டாலர்களைச் செலுத்தியுள்ளது; இது, மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டத்திற்கு (Medicare) செலவிட்ட தொகையை விடவும் அதிகமாகும்..

அமெரிக்க ஆளும் வர்க்கம் சமூக நலத்திட்டங்கள் மீதான பாரிய தாக்குதல்களின் மூலமாக மட்டுமே இத்தகையதொரு போருக்கான நிதியைத் திரட்ட முடியும். இத்தகைய தாக்குதல்கள், ஏற்கனவே மக்கள் மத்தியில் பெரும் செல்வாக்கற்றுப் போயிருக்கும் இந்தப் போருக்கு எதிராகப் பிரம்மாண்டமான எதிர்ப்பைத் தூண்டும். ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறைவடைந்த ராய்ட்டர்ஸ்/இப்சோஸ் (Reuters/Ipsos) கருத்துக்கணிப்பில், வெறும் 37 சதவீத அமெரிக்கர்கள் மட்டுமே குண்டுவீச்சை மீண்டும் தொடங்குவதை ஆதரித்திருந்தனர்.

அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் ஈரானுக்கு எதிரான போரைத் தீவிரப்படுத்துவதன் மூலமும், சமூக நலச் செலவினங்களைக் கடுமையாக வெட்டுவதன் மூலமும் மட்டுமே தனது இலக்குகளை அடைய முடியும்; மேலும், ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான நேரடித் தாக்குதலின் மூலமாக மட்டுமே இவை இரண்டையும் அதனால் திணிக்க முடியும்.

ட்ரம்ப் நிர்வாகமே இவ்விரு முனைகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. திங்கட்கிழமை வால் ஸ்ட்ரீட் ஜேர்னலில் வெளியிடப்பட்ட “ஏன் நாங்கள் ஐசிசியைக் (ICC) கலைக்கிறோம்” என்ற கட்டுரையில், அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை செயலர் மார்கோ ரூபியோ, அமெரிக்காவானது சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தை (International Criminal Court - ICC) “தேவைப்பட்டால் செங்கல் செங்கலாக” அழிக்கும் என்று அறிவித்தார். அவரது சொந்த வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், “நமது நாட்டிலிருந்து வன்முறைக் குற்றவாளிகளை அகற்றுவதற்காகப் பணியாற்றும் எல்லைப் பாதுகாப்புப் படை  முகவர்கள், மேற்கு அரைக்கோளத்தில் ஒழுங்கை மீட்டெடுக்கத் தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைக்கும் அமெரிக்கக் கடற்படையினர், அமெரிக்கத் தாயகத்தின் மீது தாக்குதல்களைத் திட்டமிடும் பயங்கரவாத வலைப்பின்னல்களைச் சிதைக்கப் பணியாற்றும் கூட்டாட்சி வழக்கறிஞர்கள்” ஆகியோரைப் பாதுகாப்பதற்காகவே இந்த நடவடிக்கை என அவர் குறிப்பிட்டார்.

அமெரிக்க வீதிகளில் தொழிலாளர்களைக் சுட்டுக் கொல்லும் குடியேற்றத்துறை முகவர்கள், வெளிநாடுகளில் போரைத் தொடுக்கும் கடற்படையினர் மற்றும் அரசியல் எதிரிகளைச் சிறையிலடைக்கும் வழக்கறிஞர்கள் ஆகிய அனைவரையும்—எந்தவொரு சட்டபூர்வத் தண்டனையுமின்றி தப்பித்துக்கொள்ளும் ஒரே பாதுகாப்புக் கவசத்தின் கீழ் ரூபியோ கொண்டு வருகிறார்.

ஈரானின் மீதான குண்டுவீச்சு தொடரும் அதே வேளையில், வியாழக்கிழமை இரவு 9:00 மணிக்குத் தேர்தல் நம்பகத்தன்மை மற்றும் வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் குறித்த உரை என விளம்பரப்படுத்தப்பட்ட ஒரு முக்கிய நேர உரையை ட்ரம்ப் நிகழ்த்தவுள்ளார். ஒரு பெரும் அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு மத்தியில் நடைபெறவுள்ள நவம்பர் தேர்தலை இலக்காகக் கொண்டு, ட்ரம்ப் நிர்வாகம் இந்த ஒடுக்குமுறை எந்திரத்தை உருவாக்கி வருகிறது. ஆனால், இந்தத் தேர்தல்கள் ஒரு சாக்குப்போக்கு மட்டுமே. சமூக சமத்துவமின்மை விண்ணை முட்டி வரும் நிலையில், தொழிலாளர்கள் எரிபொருள் நிலையங்களில் போருக்கான விலையைச் செலுத்த, மறுபுறம் இப்போரானது எண்ணெய் நிறுவனங்களின் இலாபங்களை வாரிக்குவிக்கிறது; இத்தகையதொரு சமூக ஒழுங்கைப் பாதுகாப்பதற்கு ஒரு பொலிஸ் அரசை நிறுவுவதே ஒரே வழியாகும்.

ஜனநாயகக் கட்சி இதில் எதையும் எதிர்க்கவில்லை. அதுவும் அதே ஆளும் வர்க்கத்தின் ஒரு பிரிவே ஆகும்; மேலும் ட்ரம்ப் மீதான அதன் விமர்சனங்கள் யாவும், அவர் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் நலன்களைத் திறம்படப் பாதுகாக்கவில்லை என்பதாகவே இருக்கின்றன. போரின் முதல் நாளான பிப்ரவரி 28 அன்று, அமெரிக்க மற்றும் இஸ்ரேலியப் படைகள் அயதுல்லா அலி கமேனியைப் படுகொலை செய்தபோது, செனட் சபையின் சிறுபான்மைக் குழுத் தலைவர் சக் ஷுமர் செனட் தளத்திலிருந்து இக்கொலையை வரவேற்றார்: “தொடக்கக் கட்ட வான்வழித் தாக்குதல்களில் கொல்லப்பட்ட ஈரானின் உயர்மட்டத் தலைவரான அலி கமேனிக்காக நான் ஒரு துளி கண்ணீர் கூடச் சிந்தப் போவதில்லை.”

ட்ரம்பின் போர் நோக்கங்களின் தோல்வி தெளிவாகத் தெரிந்தவுடன், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் நலன்களைப் போதுமான அளவு பாதுகாக்கத் தவறியதற்காக ஜனநாயகக் கட்சியினர் ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தைக் கண்டிக்கத் தொடங்கினர். ஜூன் மாத மத்தியில் ட்ரம்ப் கையெழுத்திட்ட “போர்நிறுத்தத்தை” ஷுமர் “சரண் அடையும் கலை” என்று சாடினார்.

குட் மற்றும் பிரெட்டி ஆகியோரின் படுகொலைகள் மக்கள் மத்தியில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியபோது, ஜனநாயகக் கட்சியினர் எவ்வித நிபந்தனையுமின்றி குடிவரவு மற்றும் சுங்க அமலாக்கத் துறைக்கு (ICE) நிதி தொடர்ந்து கிடைக்குமாறு ட்ரம்ப்புடன் ஒரு உடன்பாட்டைச் செய்துகொண்டனர். ட்ரம்ப் நிர்வாகத்திற்கு எதிராக மில்லியன் கணக்கான மக்கள் “மன்னர்கள் வேண்டாம்” (No Kings) என்ற மக்கள் எழுச்சிப் போராட்டங்களில் இணைந்தபோது, அந்தப் போராட்டங்களிலிருந்து போர் குறித்த கேள்வியை முற்றிலும் அகற்றுவதற்காக ஜனநாயகக் கட்சியினரும் அவர்களின் அரசியல் கூட்டாளிகளும் திட்டமிட்டுச் செயல்பட்டனர். இது போரினதும் வால் ஸ்ட்ரீட்டினதும் நலன்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு கட்சியாகும்; மேலும் அதன் பணி சர்வாதிகாரத்தை நோக்கிய நகர்வை எதிர்த்துப் போராடுவது அல்ல, மாறாக அதற்கு எதிராக எழும் மக்கள் எதிர்ப்பைக் கட்டுப்படுத்தி ஒடுக்குவது மட்டுமே ஆகும்.

ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு தொழிலாள வர்க்கத்தின் மீதே விழுந்துள்ளது; மேலும், அதனைப் போருக்கு எதிரான போராட்டத்திலிருந்து ஒருபோதும் பிரிக்க முடியாது. சர்வாதிகாரமும் போரும் ஒரே மூலத்திலிருந்தே எழுகின்றன: அதாவது, ஜனநாயக வழிமுறைகளின் மூலம் இனிமேலும் ஆள முடியாத அல்லது அமைதியான வழிகளில் தனது உலகளாவிய நிலையைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியாத ஒரு முதலாளித்துவத் தன்னலக்குழுவே அவ்விரண்டிற்கும் மூலக் காரணமாகும். ICE பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டமும், ஈரானுக்கு எதிரான போருக்கு எதிரான போராட்டமும் அமெரிக்காவிலும் சர்வதேச அளவிலும் ஒட்டுமொத்த முதலாளித்துவக் கட்டமைப்புக்குமே எதிராகத் திருப்பப்படும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஒரு சுயாதீனமான இயக்கத்தில் ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டும்.