முன்னோக்கு

மிசிசிப்பி ஒரு கறுப்பினச் செனட்டரைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது: இனவாத அரசியலுக்கு விழுந்த அடி

இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

மிசிசிப்பியின் ஜனநாயகக் கட்சி செனட் வேட்பாளர் ஸ்கொட் கோலம், 2026 நவம்பர் 11 புதன்கிழமை, மிசிசிப்பியின் ஜாக்சனில் நடைபெற்ற தேர்தல் நிகழ்வில் உரையாற்றுகிறார். [AP Photo/Ellen Schmidt]

மிசிசிப்பியில் ஜனநாயகக் கட்சியை சேர்ந்த ஸ்கொட் கோலம் (Scott Colom) அமெரிக்க செனட்டுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்க ஓர் அரசியல் அபிவிருத்தியாகும். உலக சோசலிச வலைத் தளம், ஒரு வழக்கமான முதலாளித்துவ அரசியல்வாதியான இவரது அரசியல் கருத்துக்களை கடுமையாக எதிர்க்கிறது. ஸ்கொட் கோலம் ஒரு மாவட்ட வழக்கறிஞர் மற்றும் ஒரு முக்கிய முதலாளித்துவக் கறுப்பினக் குடும்பத்தின் வாரிசு ஆவார். இருப்பினும், அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிந்தைய புனரமைப்புக் காலத்திற்குப் பிறகு, மிசிசிப்பியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க செனட்டர் என்ற வகையில் இவரது வெற்றி மிகப்பெரிய வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது.

குறிப்பாக, சிவில் உரிமைப் போராட்டக் காலங்களில், ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்கள் மீதான கொடூரமான இன ஒடுக்குமுறையுடன் நீண்டகாலமாகத் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட மாநிலமாக மிசிசிப்பி இருந்து வந்துள்ளது: 1955-ல் எம்மெட் டில் (Emmett Till) படுகொலை; 1962-ல் மிசிசிப்பி பல்கலைக்கழகத்தில் இனப்பாகுபாட்டை ஒழிப்பதற்கு எதிராக (ஜனநாயகக் கட்சி ஆளுநர் ரோஸ் பார்னெட் தலைமையில்) நடந்த வன்முறை எதிர்ப்பு; 1963-ல் மெட்கர் எவர்ஸ் படுகொலை; 1964-ல் ஜேம்ஸ் சேனி, ஆண்ட்ரூ குட்மேன் மற்றும் மைக்கேல் ஸ்வெர்னர் ஆகிய மூன்று சிவில் உரிமைப் பணியாளர்கள் கடத்தப்பட்டுப் படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் ஆகியவை இதற்குச் சான்றாகும்.

கூட்டமைப்பின் (Confederate) ஜனாதிபதியாக இருந்த ஜெபர்சன் டேவிஸ் மற்றும் கு க்ளக்ஸ் கிளான் (Ku Klux Klan) என்ற அமைப்பை நிறுவிய நாதன் பெட்போர்ட் பாரஸ்ட் ஆகியோரின் தாயகமாக இருந்த இந்த மாநிலத்தில், உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிந்தைய புனரமைப்புக் காலத்தில் முன்னாள் அடிமைகள் அரசியல் பதவிகளை வகித்தனர். ஆனால், அமெரிக்காவின் வடக்குப் பகுதி முதலாளித்துவ வர்க்கமானது, தோற்கடிக்கப்பட்ட கூட்டமைப்பின் மீதிருந்த தனது கவனத்தை திருப்பி, வேகமாக வளர்ந்து வந்த மற்றும் தீவிரமடைந்து வந்த தொழிலாள வர்க்கம் என்ற மிக ஆபத்தான எதிரியின் பக்கம் திருப்பியபோது அந்த நிலை முடிவுக்கு வந்தது.

தொழிலாள வர்க்கத்தையும் கிராமப்புற ஏழைகளையும் இனவாரியாகப் பிரிப்பதற்காக மக்கள்வாத வாய்வீச்சு அரசியலையும், வெள்ளையின நிறவெறியையும் இணைத்துக் கையாண்ட ஜனநாயகக் கட்சி அரசியல்வாதிகள், இந்த மாநிலத்தின் அரசியலில் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கினர். இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியின் மிக முக்கியமான ஆளுநராகவும் செனட்டராகவும் விளங்கிய தியோடர் பில்போ (இவர் இருமுறை ஆளுநர், இருமுறை செனட்டராக இருந்தவர்), தனது நிறவெறிப் பேச்சுக்கள், வெளிப்படையான யூத எதிர்ப்பு மற்றும் நாஜி ஜேர்மனி மீதான ஆதரவு ஆகியவற்றின் மூலம் தேசிய அளவில் இழிபெயர் பெற்றார். அவர் நரவேட்டை கும்பல் வன்முறையை ஆதரித்ததுடன், கறுப்பின அமெரிக்கர்களை ஆப்பிரிக்காவுக்கு வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றும் சட்ட முன்வடிவையும் கொண்டுவந்தார். அதே நேரத்தில், அமெரிக்காவின் வடக்கில் இருந்ததாகக் கூறப்படும் “முற்போக்காளர்களுக்கு” மற்றும் தெற்கில் இருந்த வெட்கமற்ற இனவெறியர்களுக்கு இடையேயான ஜனநாயகக் கட்சியின் கூட்டணியில் அவர் ரூஸ்வெல்ட்டின் நிர்வாகத்தை ஆதரித்தார். அதற்குப் பதிலாக, இந்த நிர்வாகத்தின் ஆதரவையும் பெற்றார்.

1930களில் வெடித்த வர்க்கப் போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து தொழிலாளர் இயக்கத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றிய தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவம், அமெரிக்காவின் தெற்குப் பகுதியை ஒழுங்கமைக்க எந்தவொரு தீவிர முயற்சியும் செய்யவில்லை. இது, ஜிம் க்ரோ (Jim Crow) சட்டங்களுக்கு எதிராக கறுப்பின மற்றும் வெள்ளையினத் தொழிலாளர்களை ஒரு பொதுவான போராட்டத்தில் ஐக்கியப்படுத்தியிருக்கும். ஆனால், தொழிற்சங்கங்கள் அரசியல் ரீதியாக அடிபணிந்திருந்த ஜனநாயகக் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டுக்கு இது அச்சுறுத்தலாக அமைந்திருக்கும்.

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய மிசிசிப்பியில், ஜனநாயகக் கட்சி செனட்டர்களான ஜோன் ஸ்டென்னிஸ் மற்றும் ஜேம்ஸ் ஈஸ்ட்லேண்ட் முறையே 41 மற்றும் 36 ஆண்டுகள் கேபிடல் ஹில்லில் (Capitol Hill) பதவி வகித்தனர். அவர்கள் ஜனநாயகக் கட்சியில் தங்கள் மூத்த நிலையையும் செல்வாக்கையும் பயன்படுத்தி இனப் பிரிவினையைப் பாதுகாத்தனர் மற்றும் சிவில் உரிமைகள் சட்டங்களைத் தடுத்தனர். இந்த இருவரும் மெக்கார்த்திச வேட்டை மற்றும் ஏகாதிபத்திய இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு ஆகியவற்றின் தீவிர ஆதரவாளர்களாவர். அமெரிக்க கடற்படை, 1995 ஆம் ஆண்டில் அணுசக்தியால் இயங்கும், அணு ஆயுதம் தாங்கிய விமானந்தாங்கி கப்பலுக்கு யு.எஸ்.எஸ் ஜோன் சி. ஸ்டென்னிஸ் என்று பெயரும் சூட்டியது.

ரிச்சர்ட் நிக்சனால் முன்னெடுக்கப்பட்டு, ரொனால்ட் ரீகனின் காலத்தில் முழுமை பெற்ற “தெற்கு மூலோபாயம்” —ரீகன் தனது 1980-ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதிக்கான தேர்தல் பிரச்சாரத்தை மிசிசிப்பியின் பிலடெல்பியாவில், அதாவது சேனி, குட்மேன் மற்றும் ஸ்வெர்னர் ஆகியோர் படுகொலை செய்யப்பட்ட இடத்தில் தொடங்கினார்— என்பதன் மூலம், குடியரசுக் கட்சி வணிக நலன்களையும் வெள்ளையின இனவெறியையும் ஒன்றிணைத்துப் பயன்படுத்தி, தெற்குப் பகுதி முழுவதிலும் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியது. மிசிசிப்பியில், கடந்த இரு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக மாநில அரசாங்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தி வரும் குடியரசுக் கட்சி, கடந்த 38 ஆண்டுகளாக அந்த மாநிலத்தின் இரு செனட் இடங்களையும் தன் வசமே வைத்திருந்தது.

அமெரிக்க மாநிலங்களிலேயே மிசிசிப்பியில் தான் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்களின் சதவீதம் மிக அதிகமாக இருந்தாலும், அவர்கள் அந்த மாநில மக்கள் தொகையில் சுமார் 38 சதவீதத்திற்கும் சற்று குறைவாக, சிறுபான்மையினராகவே உள்ளனர். ஸ்கோட் கோலமின் வெற்றிக்கு இன ரீதியான பிரச்சினைகள் காரணமல்ல. மாறாக, தேசிய அளவில் இடைக்காலத் தேர்தல்களில் ஜனநாயகக் கட்சியினர் பெற்ற பெரும் வெற்றிக்கு அடிப்படையாக அமைந்த அதே பொருளாதார மற்றும் அரசியல் சிக்கல்களே இதற்கும் காரணமாக இருந்தன. இந்த வெற்றியின் மூலம், அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தின் பிரதிநிதிகள் சபை மற்றும் செனட் சபை ஆகிய இரண்டிலும் ஜனநாயகக் கட்சியினர் அதிக பெரும்பான்மையைப் பெற்றனர்.

மிசிசிப்பியில் நடத்தப்பட்ட தேர்தலுக்குப் பிந்தைய கருத்துக் கணிப்புகளின்படி, உயர்ந்த எரிபொருள் மற்றும் மளிகைப் பொருட்களின் விலை (42 சதவீதம்) மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளுக்கு ஏற்பட்டுள்ள ஆபத்துகள் (26 சதவீதம்) ஆகியவை முக்கியப் பிரச்சினைகளாக இருந்தன. அதிக விலைகள் தங்களது வாக்களிப்பில் தீர்மானகரமானவை அல்லது மிகவும் முக்கியமான பிரச்சினைகளில் ஒன்று என்று கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதமானோர் தெரிவித்தனர். மிசிசிப்பி நீண்ட காலமாக அமெரிக்காவின் ஏழ்மையான மாநிலங்களில் ஒன்றாகும். ஈரானுக்கு எதிரான போர் மற்றும் ஜனாதிபதி சர்வாதிகாரத்தை நிறுவுவதற்கான ட்ரம்பின் தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் மீதும் பரவலான அதிருப்தி இருந்தது.

பதிவான 950,000 க்கும் அதிகமான வாக்குகளில் சுமார் 7,000ம் வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் ஸ்கோட் கோலம் நூலிழையில் வெற்றி பெற்றார். இந்த மாநிலத்தின் தலைநகரும் மிகப்பெரிய நகரமுமான ஜாக்சனிலும், கறுப்பினத்தவர் பெரும்பான்மையாக வாழும் பிற நகரங்கள் மற்றும் மாவட்டங்களிலும் அவர் பெரும் பெரும்பான்மையுடன் வெற்றி பெற்றார். இருப்பினும், பிலாக்சி (Biloxi) மற்றும் கல்ஃப்போர்ட் (Gulfport) உள்ளிட்ட வளைகுடா கடற்கரைப் பகுதியில் உள்ள அரை டசின் வெள்ளையின பெரும்பான்மை மாவட்டங்களிலும் அவர் வெற்றி பெற்றதுடன், குடியரசுக் கட்சியின் பெரும்பான்மை வாக்குகளையும் கடுமையாகக் குறைத்தார்.

ஆனால், மிசிசிப்பி பல்கலைக்கழகம் அமைந்துள்ள ஒக்ஸ்போர்டு நகரை உள்ளடக்கிய, வெள்ளையினத்தவர் பெரும்பான்மையாக உள்ள லபாயெட் மாகாணத்தில் அவர் பெற்ற வெற்றியே ஒருவேளை மிகவும் வியக்கத்தக்க முடிவாக இருக்கலாம். 1962 ஆம் ஆண்டில், ஜனாதிபதி ஜோன் எஃப். கென்னடி தேசிய பாதுகாப்புப் படையினர்களை அனுப்பும் வரை, இனவெறிக் கும்பல்கள் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கரான ஜேம்ஸ் மெரிடித்தின் சேர்க்கையைத் தடுத்தன. 2024 ஆம் ஆண்டில் டொனால்ட் ட்ரம்ப் லபாயெட் மாகாணத்தில் 22 புள்ளிகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றிருந்தார். ஆனால், கடந்த வாரம் ஸ்கோட் கோலம் ஒரு சிறிய வித்தியாசத்தில் அங்கு வெற்றி பெற்றார்.

இத்தகைய புள்ளிவிவரங்கள், கடந்த 60 ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவில், குறிப்பாக அகண்ட தெற்குப் பகுதியில் இன ரீதியான மனநிலைகள் எந்த மாற்றமும் அடையவில்லை என்று வாதிடுபவர்களுக்கு மறுக்க முடியாத சம்மட்டி அடியாகும். ஸ்கோட் கோலமின் சொந்தப் பிரச்சாரமே இதைக் காட்டியது. எம்மட் டில் கொலை செய்யப்பட்ட மாவட்டத்தில் ஒரு கூட்டத்தில் உரையாற்றியது, மெட்கர் எவர்ஸ் பதுங்கியிருந்து சுடப்பட்ட வீட்டிற்கு வெளியே ஒரு நிகழ்வை நடத்தியது மட்டுமல்லாமல், அவர் நெஷோபா மாவட்டக் கண்காட்சியிலும் கலந்துகொண்டார். (சேனி, குட்மேன் மற்றும் ஸ்வெர்னர் ஆகியோர் ஷெரிஃப் அதிகாரிகளால் தடுத்து வைக்கப்பட்டு, கு கிலக்ஸ் கிளான் உறுப்பினர்களால் கொலை செய்யப்பட்ட அதே மாவட்டத்தில்தான் இது நடந்தது).

ஸ்கோட் கோலமின் வெற்றி என்பது ஒரு பரந்த செயல்முறையின் மிக முக்கியமான விளைவு மட்டுமே. ஜோர்ஜியா மாநிலம் தனது முதல் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க ஆளுநரான கீஷா லான்ஸ் பாட்டம்ஸைத் தேர்ந்தெடுத்தது. இவர் வெள்ளையர்கள் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் பல மாவட்டங்களிலும் வெற்றி பெற்றார். தென் கரோலினாவில், இனவெறிக் கொள்கையாளரான ஸ்ட்ரோம் தர்மாண்ட் 48 ஆண்டுகளும், அவரைத் தொடர்ந்து குடியரசுக் கட்சியின் லிண்ட்சே கிரஹாம் 24 ஆண்டுகளும் வகித்த அமெரிக்க செனட் இடத்திற்கு, ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த குழந்தை நல மருத்துவர் ஆனி ஆண்ட்ரூஸ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் லிண்ட்சே கிரஹாமின் சகோதரியான டார்லைனைத் தோற்கடித்தார். டெக்சாஸில் ஜனநாயகக் கட்சியினர் மாநில அளவிலான அனைத்துத் தேர்தல்களிலும் வெற்றி பெற்றனர். அலபாமாவில், இன அடிப்படையில் தொகுதிகள் மாற்றியமைக்கப்பட்ட சூழலிலும், ஒரு நாடாளுமன்ற இடத்தைத் அவர்கள் தக்கவைத்துக் கொண்டனர்.

அமெரிக்கச் சமூகத்தின் அடிப்படைப் பிளவு இனமே என்ற கருத்தாக்கத்தை முன்னெடுப்பதற்கு, ஜனநாயகக் கட்சியும் அதனுடன் இணைந்து செயல்படும் ஊடகங்களும் தலைமையேற்று இடையறாத முயற்சியை மேற்கொண்டு வருகின்றன. 2019 ஆகஸ்டில் நியூ யோர்க் டைம்ஸ் தொடங்கிய 1619 திட்டம், அமெரிக்க வரலாறு முழுவதையும், அதனுடன் சமகால அரசியலையும் இன அடிப்படையில் மாற்றி எழுத முற்பட்டது.

தற்போதைய நிகழ்வுகளுக்கும் அதே இனவாதக் கட்டமைப்பு திணிக்கப்பட்டது. 2016-ல் ட்ரம்பின் வெற்றியானது, முதல் கறுப்பின ஜனாதிபதிக்கு எதிரான வெள்ளையினத்தவரின் இனவாத வெறுப்பின் கிளர்ச்சியாக விளக்கப்பட்டது. இது டா-நெஹிசி கோட்ஸின் “முதல் வெள்ளையின ஜனாதிபதி” என்ற அட்லாண்டிக் கட்டுரையில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்கதாக வெளிப்பட்டது. 2024-க்குப் பிறகு இந்த விளக்கம் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது. இது, அமெரிக்காவில் ஆழமடைந்து வரும் சமூகப் பிளவுகளையும், பெருநிறுவன ஆதரவு மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்க விரோதக் கொள்கைகளை ஜனநாயகக் கட்சி வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொண்டதையும் மூடிமறைத்தது. இந்தக் கொள்கைகளே மில்லியன் கணக்கான தொழிலாளர்களை அக்கட்சியிலிருந்து விலகச் செய்தன.

1619 திட்டம் வலியுறுத்தியது போல, இனவாதம் தேசத்தின் மரபணுவிலேயே இருந்திருந்தால், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ட்ரம்புக்கு 22 புள்ளிகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி அளித்த வெள்ளையினத்தவர் பெரும்பான்மையாக உள்ள ஒரு மாநிலம், கடந்த வாரம் ஒரு கறுப்பின ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளருக்கு வாக்களித்திருக்க முடியாது.

அமெரிக்காவில் இனவாதம் இன்னும் நிலவுகிறது என்பதில் சந்தேகமில்லை. அது ஆளும் வர்க்கத்தால், இரண்டு முதலாளித்துவக் கட்சிகள் மூலமாகவும், அதன் பிற்போக்குத்தனமான நோக்கங்களுக்காகச் சுரண்டப்படுகிறது. குடியரசுக் கட்சியில், குடியேற்றவாசிகளை அரக்கர்களாகச் சித்தரித்து, வெள்ளையின மேலாதிக்கவாதிகளுடன் நெருக்கமாகப் பழகும் ஒரு பாசிசப் பிற்போக்குவாதியே ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்.

ஆனால் ஒட்டுமொத்த மக்கள் தொகையிலும் கூட, இத்தகைய பதட்டங்கள் தணிந்து வருகின்றன. மிகத் தனிப்பட்ட மற்றும் நெருக்கமான தளத்தில், 1967-ஆம் ஆண்டில் இனங்களுக்கிடையேயான திருமணம் வெறும் 3 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்தது. அந்த ஆண்டில்தான், உச்ச நீதிமன்றம் தனது லவ்விங் எதிர் வேர்ஜீனியா வழக்கில், “இனக்கலப்புக்கு” எதிரான கடைசி மாநிலச் சட்டத்தை ரத்து செய்தது. தற்போதைய தம்பதிகளிடையே, இனங்களுக்கிடையேயான திருமணம் 11 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. புதிய திருமணங்களில், இது 19 சதவீதமாக உள்ளது, இது 1967-ஆம் ஆண்டின் அளவை விட ஆறு மடங்கு அதிகமாகும்.

உலக சோசலிச வலைத் தளம் நீண்டகாலமாக விளக்கி வந்துள்ளதைப் போல, கறுப்பின மற்றும் ஹிஸ்பானிக் மேயர்கள், ஆளுநர்கள், காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள், செனட்டர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவது, வர்க்கச் சுரண்டல் அமைப்பான முதலாளித்துவத்தின் தன்மையை எவ்விதத்திலும் மாற்றப் போவதில்லை. முதலாளித்துவத்தைச் சீர்திருத்த முடியும் என்ற பிரமைகளை வளர்ப்பதற்கே இது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், ஆளும் வர்க்கம் தனது ஆணைகளை நிறைவேற்றுவதற்காகச் சலுகை பெற்ற ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்களின் ஒரு தட்டை உருவாக்கியுள்ளது. உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி கிளாரன்ஸ் தோமஸ் இதற்கு மிக மோசமான உதாரணமாக இருக்கலாம்.

முதல் கறுப்பின ஜனாதிபதியாக பராக் ஒபாமா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் தன்மையை மாற்றிவிடவில்லை. மாறாக, ஈராக் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் போர்களை விரிவுபடுத்தியதோடு, லிபியா மற்றும் சிரியாவில் புதிய மோதல்களைத் தூண்டிவிட்டு, ஆளில்லா விமான ஏவுகணைகள் மூலம் ஆயிரக்கணக்கானோரைக் கொன்று குவித்ததன் மூலம், எட்டு ஆண்டுகளாக ஒவ்வொரு நாளும் போரில் ஈடுபட்ட முதல் இரண்டு முறை பதவி வகித்த ஜனாதிபதியாக ஒபாமா இருந்தார். கறுப்பின மற்றும் வெள்ளையினத் தொழிலாளர்கள் என இரு தரப்பினரின் மக்கள் எழுச்சியின் அலையில்தான் ஒபாமா ஆரம்பத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவரது எட்டு ஆண்டுகால பிற்போக்குத்தனமான, தொழிலாளர் வர்க்க விரோதக் கொள்கைகள்தான் 2016-ல் நாட்டை டொனால்ட் ட்ரம்பிடம் ஒப்படைத்தன.

முதலாளித்துவ சமூகத்தின் அடிப்படைப் பிளவு வர்க்கமே தவிர, இனம் அல்ல. இடைக்காலத் தேர்தல்கள் ட்ரம்பிற்கு எதிராக மட்டுமல்லாமல், இனப் பிரிவினையைத் தூண்டிவிடுவதன் மூலம் அந்த எதிர்ப்பைத் திசைதிருப்பவும் தடுக்கவும் ஆளும் வர்க்கம் எடுக்கும் முயற்சிகள் உட்பட, உத்தியோகபூர்வ அரசியலின் ஒட்டுமொத்த கட்டமைப்பிற்கும் எதிராக வளர்ந்து வரும் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தின.

இந்த எதிர்ப்பு தேர்தல் வரம்புகளுக்குள் அடக்கப்பட்டுவிடாது. ட்ரம்ப், ஈரானுக்கு எதிரான போர் மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வு ஆகியவற்றின் மீதான மக்களின் வெறுப்பாலேயே ஜனநாயகக் கட்சியினர் பெரும்பான்மையைப் பெற்றுள்ளனர். ஆனால், அவர்கள் குடியரசுக் கட்சியினரைப் போலவே வோல் ஸ்ட்ரீட்டின் நலன்களையும் இராணுவ-உளவுத்துறை எந்திரத்தையுமே பாதுகாக்கின்றனர். வாக்கெடுப்பு முடிந்த சில நாட்களுக்குள்ளேயே, தோற்கடிக்கப்பட்ட ஜனாதிபதியுடன் இருகட்சி ஒத்துழைப்பை அவர்கள் முன்மொழிந்தனர். ஸ்கோட் கோலமும் கூட “எதிர்க்கட்சியுடன் இணைந்து பணியாற்றுவது” என்பதை முன்னிறுத்தியே பிரச்சாரம் செய்தார்.

விலைவாசி, வேலைவாய்ப்பு, சுகாதாரம், போர் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல் ஆகிய வாக்களிப்புக்கு உந்துதலாக இருந்த பிரச்சினைகளைத் தொழிலாளர்களும் இளைஞர்களும் கையிலெடுக்கும்போது, அவர்கள் ஜனநாயகக் கட்சியுடனும் அது தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒட்டுமொத்த அரசியல் அமைப்புடனும் நேரடி மோதலுக்கு வருவார்கள். ஜனநாயகக் கட்சியினரும் நியூ யோர்க் டைம்ஸ் நாளிதழும் மிகப்பெரிய அளவில் முதலீடு செய்துள்ள இன அரசியலை ஊக்குவிப்பது, துல்லியமாக இந்த வளர்ச்சியைத் தடுப்பதையே நோக்கமாகக் கொண்டது.

இப்போது தேவைப்படுவது தொழிலாள வர்க்கத்தின் சுயாதீனமான அரசியல் அணிதிரட்டலும், இனம், இனக்குழு, தேசியம் மற்றும் பாலினம் ஆகிய அனைத்து எல்லைகளையும் கடந்து அது ஐக்கியப்படுவதுமே ஆகும். அமெரிக்கத் தொழிலாளர்கள் ஐரோப்பா, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்காவில் உள்ள தங்கள் வர்க்க சகோதர சகோதரிகளைப் போன்றே அதே போராட்டங்களில் நுழைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தப் போராட்டங்கள் அதிகாரம் குறித்த கேள்வியையும், முதலாளித்துவத்திற்கு ஒரு புரட்சிகர சோசலிச மாற்றீட்டின் அவசியத்தையும் நேரடியாகவும் வெளிப்படையாகவும் எழுப்பியே தீரும்.

Loading