இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

கொழும்புக்கு அருகில் சுமார் எட்டு மைல் தொலைவில் உள்ள ஏகலையில் அமைந்துள்ள இலங்கை ஆடைத் தொழிற்சாலையான எல்பிஸ் லங்கா (ELPHIS LANKA) நிறுவனம், வேலைப் பாதுகாப்பை வலியுறுத்தி முந்தைய வாரத்தில் மெதுவாக வேலை செய்யும் போராட்டத்தைத் தொடங்கிய ஐந்நூறுக்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு, மே 25 அன்று தனது தொழிற்சாலை வாயில்களை மூடியது.

தொழிலாளர்களில் பெரும்பாலோர் பெண்களாவர். கொரிய நிறுவனத்திற்குச் சொந்தமான இந்த ஆலை, தங்களுக்குத் தெரியாத ஒரு நிறுவனத்திற்கு விற்கப்படத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளதை அறிந்த பின்னர், மே 19 அன்று அவர்கள் இந்தத் தன்னிச்சையான போராட்டத்தைத் தொடங்கினர். 1991 அக்டோபர் முதல் இயங்கி வரும் இந்த ஆலை, ஏற்றுமதி சந்தைக்காக மேலங்கிகள், ரவிக்கைகள், காற்சட்டைகள் மற்றும் கோட்டுகளை உற்பத்தி செய்கிறது.

அடுத்த நாள் முதல் தொழிற்சாலை மூடப்படும் என்று மே 24 ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று நிறுவனத்தால் தொழிலாளர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. திங்கட்கிழமை காலையில் அவர்கள் அங்கு வந்தபோது, வாயிலில் ஒரு அறிவிப்பு ஒட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டனர் —அது 'புதிய உரிமையாளரால்' ஒட்டப்பட்டிருக்கலாம்— அதில், 'உங்களது சட்டவிரோத வேலைநிறுத்த நடவடிக்கைகளை நிறுத்திவிட்டு வேலைக்குத் திரும்ப ஒப்புக்கொள்கிறீர்கள் என்பதை ஜா-எல தொழில் அலுவலகத்தின் பிரதி தொழில் ஆணையாளர் மூலம் எங்களுக்கு எழுத்துப்பூர்வமாகத் தெரிவிக்கும் வரை இந்த நிறுவனம் மீண்டும் திறக்கப்படாது' என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

இந்தக் குற்றச்சாட்டு முற்றிலும் போலியானது. உண்மையில், தொழிலாளர்களின் வேலைப் பாதுகாப்பு மற்றும் வேலை நிலைமைகள் என்னவாக இருக்கும் என்பதைத் தெளிவுபடுத்தாமல், அவர்களுக்குத் தெரியாமல் வேறொரு நிறுவனத்திற்கு அவர்களை மாற்றுவது உண்மையில் எல்பிஸ் நிறுவனத்தின் தரப்பில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்டவிரோதமான செயலாகும்.

சில தொழிலாளர் செயற்பாட்டாளர்கள் தங்களின் பிரச்சினைகள் குறித்து கலந்துரையாட அருகில் உள்ள ஜா-எல தொழில் அலுவலகத்திற்கும், பின்னர் கம்பஹா மாவட்ட தொழிலாளர் அலுவலகத்திற்கும் விரைந்தனர். இருப்பினும், அதிகாரிகள் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பியதுடன், தொழில் திணைக்களத்தில் புகார் அளிக்குமாறு கூறினர்.

தொழிலாளர்கள் இந்தத் தன்னிச்சையான போராட்டத்தில் இறங்கினர்; இலங்கை வர்த்தக, கைத்தொழில் மற்றும் பொதுத் தொழிலாளர் சங்கம் (CMU) அவர்கள் சார்பாகத் தலையிடவில்லை.

தங்கள் தொழில்களைப் பாதுகாப்பதற்காக என்ன மாதிரியான போராட்டத்தை முன்னெடுப்பது என்பது குறித்து கலந்துரையாட சி.எம்.யு. தலைமை இன்னும் அதன் 350 உறுப்பினர்களின் கூட்டத்தைக் கூட்டவில்லை. தொழிற்சாலை வாயில்களை மூடுவதற்கு நிறுவனம் ஒரு சாக்காகப் பயன்படுத்திக்கொண்ட தொழிலாளர்களின் இந்தப் போராட்டம், தொழிற்சங்கத்தில் இல்லாத உறுப்பினர்களால் தொடங்கப்பட்டது என்று கூறி, தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவம் இந்த விவகாரத்திலிருந்து கைகளைக் கழுவிக்கொள்ளத் தயாராகி வருவதாகத் தெரிகிறது.

போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்கள், தொழிற்சாலையை ஒரு 'புதிய உரிமையாளருக்கு' இரகசியமாக மாற்றுவதை எதிர்த்தனர். உலக சோசலிச வலைத் தள (WSWS) செய்தியாளர்கள் தொழிலாளர்களைச் சந்தித்தபோது, அவர்கள் 'தொழிலாளர்களின் உழைப்பைச் சுரண்டாதே', 'தொழில் ஆணையாளரே, எங்களுக்கு நீதி வழங்கு!', 'தொழிலாளர்கள் வீதியில் தூக்கி எறியப்பட்டுள்ளனர்' மற்றும் 'மதிப்பிற்குரிய ஜனாதிபதியே, எங்கள் குரலுக்குச் செவிசாயுங்கள். எங்களுக்கு இழப்பீட்டைப் பெற்றுத் தாருங்கள்' போன்ற வாசகங்கள் அடங்கிய சுலோக அட்டைகளை ஏந்தியிருந்தனர்.

தொழிலாளர்கள் கடும் கோபத்தில் இருந்தனர். 20 வருடங்கள் சேவை செய்த தொழிலாளி ஒருவர் WSWS உடன் பேசுகையில், சிலர் இந்தத் தொழிற்சாலையில் சுமார் 30 வருடங்களாகப் பணிபுரிந்துள்ளதாகத் தெரிவித்தார். 'இது ஒரு பழமையான தொழிற்சாலை. இதை மூடுவதற்கு அவர்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை. உரிமையாளர்கள் எங்களை நடுத்தெருவில் விட்டுவிட்டு, எங்களுக்கு அறிவிப்புகளை மட்டும் ஒட்டிவிட்டுச் சென்றுவிட்டனர்!' என்று அவர் கூறினார்.

20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தனது மாதச் சம்பளம் சுமார் 20,000 ரூபாயாக (அன்றைய மதிப்பில் சுமார் 190 அமெரிக்க டொலர்) இருந்ததாகவும், இன்று மேலதிக நேர வேலைக்கான கொடுப்பனவு உட்பட வெறும் 50,000 ரூபாய் (161 அமெரிக்க டொலர்) மட்டுமே கிடைப்பதாகவும் குறிப்பிட்ட அவர், தனக்கு இழப்பீடு தேவையில்லை, வேலைப் பாதுகாப்பே வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினார். இந்த புள்ளிவிவரங்கள் தொழிலாளர்களின் உண்மையான ஊதியத்தில் ஏற்பட்டுள்ள கடுமையான வீழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகின்றன.

ஆண் தொழிலாளி ஒருவர் தனது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார். 'நாங்கள் [தொழில் அலுவலகங்கள் உட்பட] எல்லா இடங்களுக்கும் சென்றோம், ஆனால் இன்னும் எதுவும் நடக்கவில்லை. அவர்கள் [நிறுவனம்] எங்களது ஊதியத்தில் இருந்து ஊழியர் சேமலாப நிதி மற்றும் ஊழியர் நம்பிக்கை நிதியையும் கழித்துள்ளனர். எந்தவொரு பயமும் இன்றி தொழிற்சாலை வாயில்களை மூடியுள்ளனர். அங்கு ஒரு தொழிற்சங்கம் உள்ளது. அதன் பெயர் கூட எங்களுக்குச் சரியாக நினைவில்லை,' என்று அவர் கூறினார். இது அந்த தொழிற்சங்கம் தொழிலாளர்களிடமிருந்து எவ்வளவு தூரம் விலகியிருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

அந்தத் தொழிற்சாலையில் ஆறு வருடங்கள் வேலை செய்த மற்றொரு தொழிலாளி, தங்களுக்குத் தெரியாமல் தங்களை வேறொரு நிறுவனத்திற்கு எவ்வாறு மாற்ற முடியும் என்று கேள்வி எழுப்பினார்: 'எங்களை அப்படி மாற்ற முடியாது. நாங்கள் வேறொரு குழுமத்திற்கு மாற்றப்பட்டால், எங்களுக்குச் சேர வேண்டிய பலன்களை நாங்கள் பெற வேண்டும்.'

வேலைகள் மீதான இந்தத் தாக்குதல் குறித்து பேசிய உறுப்பினர்களின் கூட்டத்தைக் கூட்டுவதற்குப் பதிலாக, சி.எம்.யு. அதிகாரத்துவமானது தொழில் அமைச்சு மற்றும் தொழில் திணைக்களத்தின் 'தலையீட்டை' மட்டுமே கோரியுள்ளது. இதன் மூலம், தொழில்களுக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் வகையில் செயல்படுவதற்கு தொழிற்சாலை உரிமையாளர்களுக்கு அது கால அவகாசத்தை வழங்கியுள்ளது.

இதுகுறித்து தொடர்பு கொண்டு கேட்டபோது, சி.எம்.யு. பொதுச் செயலாளர் எஸ். பி. நாதன், எமது செய்தியாளரிடம் கூறுகையில்: 'மே 22 அன்று தொழில் அமைச்சில் பிரதி தொழில் அமைச்சருடன் ஒரு கலந்துரையாடல் நடைபெற்றது. ஆனால் புதிய உரிமையாளர்கள் (நாதனின் கூற்றுப்படி பிரேசிலைத் தளமாகக் கொண்ட ஒரு ஆடைத் தயாரிப்பு நிறுவனம்) அந்த கூட்டத்திற்கு வரவில்லை,' என்று தெரிவித்தார்.

விற்பனை குறித்து நாதன் கூறுகையில், இந்த நிறுவனத்தின் விற்பனை எவ்வாறு நடந்தது என்பது தனக்கே தெரியாது என்றார். மே 29 அன்று தொழில் அமைச்சர் அனில் ஜயந்த பெர்னாண்டோவுடன் நடத்திய கலந்துரையாடலின் போது, 'நாங்கள் புதிய உரிமையாளருடன் பேசி ஒரு தீர்வைக் காண முயற்சிக்க வேண்டும்' என்று அமைச்சர் தன்னிடம் கூறியதாக நாதன் குறிப்பிட்டார்.

தொழில்துறை முரண்பாடுகள் சட்டத்திற்கு இணங்க, 'தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான' ஒரு உடன்படிக்கையை எட்டுவதன் மூலம் புதிய உரிமையாளர் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவத்தின் சேவைகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று நாதன் கூறினார் — இது முந்தைய உரிமையாளர் மீறிய அதே வகையான வெற்று உடன்படிக்கையாகும்.

அரசாங்கத்துடன் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவம் கொண்டுள்ள கூட்டுச் சதியை அம்பலப்படுத்தும் வகையில் நாதன் மேலும் பிரகடனப்படுத்தியதாவது: 'பெரும்பான்மையான தொழிலாளர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தொழிற்சங்கம் என்ற ரீதியில் நாங்கள் [சி.எம்.யு.] மட்டுமே அவர்களைப் [தொழிலாளர்களை] பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறோம் என்று நான் அமைச்சரிடம் கூறினேன். எந்தவொரு கொடுக்கல் வாங்கல்களும் எப்போதும் தொழிற்சங்கத்தின் மூலமாகவே நடத்தப்பட வேண்டும்.'

தொழிற்சாலையும் அமைச்சும் சி.எம்.யு. உடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும் என்பதை தொழில் அமைச்சரும் அதிகாரிகளும் ஒப்புக்கொண்டதாக அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.

தொழிலாளர்களுக்குத் தெரியாமல், தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவம் தொழில் அமைச்சர் மற்றும் அரசு அதிகாரிகளுடன் இரகசியப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டு வந்தது என்பதை சி.எம்.யு. பொதுச் செயலாளரின் கருத்துக்கள் காட்டுகின்றன. சி.எம்.யு. மற்றும் ஏனைய தொழிற்சங்கங்கள், நிறுவனங்களுடனும் அரசாங்கத்துடனும் இவ்வாறான திரைமறைவுப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடுவது வழமையான நடைமுறையாகும். இலங்கையிலும் சர்வதேச அளவிலும், தொழிற்சங்க அமைப்புகள் தங்களது உறுப்பினர்களின் நலன்களுக்காகச் செயல்படாமல், இலாப வெறி பிடித்த பெருநிறுவனங்களின் கட்டளைகளை அமல்படுத்துபவர்களாகவே செயல்படுகின்றன.

விற்பனை குறித்து நாதன் கூறுகையில், இந்த நிறுவனத்தின் விற்பனை எவ்வாறு நடந்தது என்பது தனக்கே தெரியாது என்றார். மே 29 அன்று தொழிலாளர் அமைச்சர் அனில் ஜயந்த பெர்னாண்டோவுடன் நடத்திய கலந்துரையாடலின் போது, 'நாங்கள் புதிய உரிமையாளருடன் பேசி ஒரு தீர்வைக் காண முயற்சிக்க வேண்டும்' என்று அமைச்சர் தன்னிடம் கூறியதாக நாதன் குறிப்பிட்டார்.

தொழில்துறை முரண்பாடுகள் சட்டத்திற்கு இணங்க, 'தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான' ஒரு உடன்படிக்கையை எட்டுவதன் மூலம் புதிய உரிமையாளர் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவத்தின் சேவைகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று நாதன் கூறினார் — இது முந்தைய உரிமையாளர் மீறிய அதே வகையான வெற்று உடன்படிக்கையாகும்.

அரசாங்கத்துடன் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவம் கொண்டுள்ள கூட்டுச் சதியை அம்பலப்படுத்தும் வகையில் நாதன் மேலும் பிரகடனப்படுத்தியதாவது: 'பெரும்பான்மையான தொழிலாளர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தொழிற்சங்கம் என்ற ரீதியில் நாங்கள் [சி.எம்.யு.] மட்டுமே அவர்களைப் [தொழிலாளர்களை] பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறோம் என்று நான் அமைச்சரிடம் கூறினேன். எந்தவொரு கொடுக்கல் வாங்கல்களும் எப்போதும் தொழிற்சங்கத்தின் மூலமாகவே நடத்தப்பட வேண்டும்.'

தொழிற்சாலையும் அமைச்சும் சி.எம்.யு. உடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும் என்பதை தொழில் அமைச்சரும் அதிகாரிகளும் ஒப்புக்கொண்டதாக அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.

தொழிலாளர்களுக்குத் தெரியாமல், தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவம் தொழில் அமைச்சர் மற்றும் அரசு அதிகாரிகளுடன் இரகசியப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டு வந்தது என்பதை சி.எம்.யு. பொதுச் செயலாளரின் கருத்துகள் காட்டுகின்றன. சி.எம்.யு. மற்றும் ஏனைய தொழிற்சங்கங்கள் நிறுவனங்களுடனும் அரசாங்கத்துடனும் இவ்வாறான திரைமறைவுப் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடுவது வழமையான நடைமுறையாகும். இலங்கையிலும் சர்வதேச அளவிலும், தொழிற்சங்க அமைப்புகள் தங்களது உறுப்பினர்களின் நலன்களுக்காகச் செயல்படாமல், லாப வெறி பிடித்த பெருநிறுவனங்களின் கட்டளைகளை அமல்படுத்துபவர்களாகவே செயல்படுகின்றன.

எல்பிஸ் நிறுவனத்தின் சில தொழிலாளர்கள் உதவிக்காக ஜனாதிபதி அநுரகுமார திசாநாயகவின் அரசாங்கத்தை எதிர்பார்க்கிறார்கள். இது ஒரு வீண் நம்பிக்கையாகும். புதிய நிறுவனத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அரசாங்கம் தயாராக இருப்பதாக தொழில் அமைச்சர் ஏற்கனவே தொழிற்சங்கத் தலைவர்களிடம் தெரிவித்துள்ளார். எல்பிஸ் நிறுவனம் முதலீட்டுச் சபை வழங்கிய சலுகைகளுடனும், ஏற்றுமதி அபிவிருத்தி சபையுடனும் இணைந்தும் இயங்கி வந்துள்ளது. இந்த சபைகளுக்கு, எல்பிஸ் நிறுவனத்திற்கும் அதை வாங்கும் நிறுவனத்திற்கும் இடையிலான கொடுக்கல் வாங்கல்கள் குறித்து தெரிந்திருக்கும்: தொழிலாளர்கள் மட்டுமே இருட்டில் வைக்கப்பட்டனர்.

முக்கியமாக ஆசியாவைத் தளமாகக் கொண்ட ஆடைத் தொழில்துறையானது, எண்ணெய் விலையை உயர்த்தி, விநியோகச் சங்கிலிகளையும் சீர்குலைத்துள்ள, ஈரான் மீதான அமெரிக்க-இஸ்ரேலிய குற்றவியல் போரினால் ஏற்பட்டுள்ள பூகோள நெருக்கடியின் கடுமையான அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது. தெற்காசியாவின் மிகப்பெரிய ஆடைத் தொழில்நுட்ப உற்பத்தியாளரான மாஸ் ஹோல்டிங்ஸ் (MAS Holdings), தனது தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையை 26 ஆயிரமாகக் குறைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளதுடன், பெப்ரவரி 19 அன்று தனது துல்கிரிய ஆலையில் ஆடை உற்பத்தியை நிறுத்தி, 2,200 தொழில்களை அழித்துள்ளது.

வெலிஓயாவில் உள்ள மிலா ஃபெஷன் தொழிற்சாலை ஏப்ரல் 10 முதல் மூடப்பட்டுள்ளது, இதனால் 400க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் ஆபத்தில் உள்ளனர். திஹாரியாவில் (கம்பஹா) உள்ள ஹெல குளோதிங் நிறுவன தொழிலாளர்கள், எமரால்ட் குளோதிங்  நிறுவனத்திற்கு மாற்றப்படுவதற்கு முன்பு, கட்டாய இராஜினாமாவிற்கு எதிராக ஏப்ரல் இறுதியில் ஒரு வாரம் நீடித்த வேலைநிறுத்தப் போராட்டத்தை நடத்தினர்.

கூட்டு ஆடை சங்கங்களின் சம்மேளனத்தின் பொதுச் செயலாளர் ஜோஹன் லோரன்ஸ், 'அதிகரித்து வரும் எரிசக்தி செலவுகள், எரிபொருள் செலவுகளுடன் சேரும்போது, அது இத்தொழில்துறையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்' என்று எச்சரித்தார். ஜனவரி மாதத்தில் ஆடை ஏற்றுமதி ஆண்டுக்கு ஆண்டு 2.66 சதவீதம் குறைந்து 425.44 மில்லியன் டொலராக வீழ்ச்சியடைந்தது. இதில் அமெரிக்காவிற்கான ஏற்றுமதி 2.73 சதவீதமும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கான ஏற்றுமதி 1.93 சதவீதமும் சரிவடைந்துள்ளன.

உலகிற்கு எதிரான அமெரிக்காவின் வரிப் போரின் ஒரு பகுதியாக, ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தால் விதிக்கப்பட்ட 25 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான நடைமுறை வரிகளாலும் இலங்கையின் ஏற்றுமதி பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

எல்பிஸ் தொழிற்சாலை தொழிலாளர்கள் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவத்திலிருந்து சுயாதீனமாக தங்களது சொந்தக் கூட்டத்தைக் கூட்ட வேண்டும். அவர்கள் வேலைநீக்க இழப்பீட்டை பெறுவதற்கு மாறாக, அனைத்து தொழில்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கோர வேண்டும்.

சர்வதேச நாணய நிதியம் கோரியுள்ள சிக்கன நடவடிக்கைகளுக்கு மேலாக, பூகோள எரிபொருள் நெருக்கடியின் சுமையையும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் மீது சுமத்த அரசாங்கம் முயல்வதால், தொழிலாள வர்க்கத்தின் அனைத்துப் பிரிவினரும் வாழ்வாதார நிலைமைகள் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகள் மீதான இதேபோன்ற தாக்குதல்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.

ஆடைத் துறை தொழிலாளர்கள் ஒவ்வொரு தொழிற்சாலையிலும் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவங்களையும் அனைத்து முதலாளித்துவக் கட்சிகளையும் தவிர்த்து, தங்களது சொந்த நடவடிக்கை குழுக்களை உருவாக்க வேண்டும். இது தொழில்கள், ஊதியங்கள் மற்றும் வேலை நிலைமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு பொதுவான போராட்டத்தில் ஏனைய துறைகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்களுடன் இணைவதற்கு அவர்களுக்கு வழியமைக்கும்.

இலங்கைத் தொழிலாளர்கள், பெரும்பாலும் பன்னாட்டுப் பெருநிறுவனங்களால் திணிக்கப்படும் இதேபோன்ற தாக்குதல்களுக்கு எதிராகப் போராட்டங்களுக்குள் தள்ளப்படுகின்ற, ஆசியா முழுவதிலும் மற்றும் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் உள்ள தங்களது வர்க்க சகோதர சகோதரிகளுடன் ஒன்றிணைய வேண்டும். தங்களது போராட்டங்களை சர்வதேச அளவில் ஒருங்கிணைக்க, தொழிலாளர் நடவடிக்கை குழுக்களின் சர்வதேச கூட்டணியில் தொழிலாளர்கள் இணைந்து அதைக் கட்டியெழுப்பப் போராட வேண்டும்.

இந்தப்போராட்டம் முதலாளித்துவ முறைமையை ஒழிப்பதையும், உற்பத்திச் சாதனங்கள் மீது தொழிலாளர்களின் உடைமையையும் கட்டுப்பாட்டையும் நிறுவுவதையும் நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு சோசலிச அரசியல் முன்னோக்கின் மூலம் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்.